लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी। जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी। एवढ्या जगात माय मानतो मराठी॥..मी मराठी माझी मराठी…!!!!

  • Smiley face
  • Smiley face
  • Smiley face
  • मराठी T-Shirts

  • साहित्य पाठवा

  • शिवचरित्र कथन

Blogger Tricks

वर्गणी बाबत

सर्वांच्या सहकार्याने
ऊत्सव पडतात पार
म्हणूनच तर आहेत
हे वर्गणीचे प्रकार

घेणारांसह देणारांनाही
ऊत्साहाचं हूरूप असावं
मात्र वर्गणीच्या व्यवहारास
खंडणीचं स्वरूप नसावं

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

Blogger Tricks

कांदा पाच पैसे किलो

शेतकर्याला कांदा देताना
भाव भलताच वाढतो आहे
शेतकर्याचा विकत घेताना
भावाने कांदा पडतो आहे

वारंवार भेटणारं सांगा हे
दु:ख कुठवर भोगायचं
पाच पैसे किलोने कांदा
विकुन कसंच जगायचं,.?

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३



रात्रभरच्या दमलेल्या प्रवासाचा थकवा घेऊन शांत झोपलेलो , अर्थार्त मुंबईच्या धक्का धाकीच्या जीवनातून मी काल कोकण रेल्वेच्या त्या भर गर्दीतनं गावी पाउल ठेवलं होतं...एरवी मुंबईत जवळपास बाराही महिने असलेल्या गर्मी मुले डोळे लवकर उगडत असे, पण आज सकाळच्या त्या गारव्याने लवकर जाग आली. प्रयत्न करूनही पुन्हा काही झोप लागेना त्यामुळे म्हटलं आता लोळत पडण्या पेक्षा एक कप चहाचा घ्यावा आणि पडवीत जाऊन बसावं.

चहाचा कप घेऊन अंगणात आलो आणि घराच्या आजू - बाजूला असलेल्या धुकाने लक्ष वेधून घेतलं...पाऊसाळा संपून हिवाळा चालू होता, त्यामुळे शेजारचं हि घर ह्या जबरदस्त अश्या धुक्याने दिसेनासं झालेलं. त्यात पायाला लागणारं थंड आंगण, रात्रभराच्या कडकडत्या थंडीने हि जमीनही गारठून गेली होती, अंगणाच्या शेजारी आलेल्या गवतावरच्या दवाने तर त्याच्या सुंदरतेवर आणखीनच बहार आणली होती. त्यामुळे नकळत त्या गवतावर हाथ फिरवला गेला...

हा सगळा निसर्गाचा आनंद घेत होतो, इतक्यात समोरून कोणी तरी त्या धुक्यातून टोर्च घेऊन येतांना दिसलं. ती व्यक्ती जवळ येत होती पण नेमकी कोण हे काही केल्या लक्षात येईना...शेवटी ती व्यक्ती माझ्या समोर येऊन उभी राहिली आणि माझ्या कडे अगदी डोक्यावरच्या केसांपासून ते पायाच्या नखांपर्यंत त्या व्यक्तीने टोर्च दोन – तीन वेळा फिरवला, काही क्षणासाठी हि नजर उतरवण्याची आधुनिक पध्दत उत्पन्न झाली आहे कि काय असा प्रश्न मला पडला , आणि त्या प्रश्नाला वाट मोकळी करून देणार इतक्यात समोरून एक प्रश्न आला “तू आप्पांचा रोहित ना रे ?” आपण ओळखू न शकलेल्या व्यक्तीने आपल्याला आपल्या रक्त्याच्या नात्याच्या नावा सकट ओळखावं हि गोष्ट, अभिमानाची वाटून घ्यावी का लाजिरवाणी हा प्रश्न मला पडला, परंतु फारसा विचार न करता “हो मी आप्पांचा धाकटा मुलगा रोहित, पण तुम्ही ?” मग त्यांनी माझ्यादिशेने असलेली टोर्च हि स्वताच्या हनुवाटीच्या खाली धरली आणि “ओळखलं मला ?” असा विध्वंसक प्रश्न केला. ज्याच उत्तर अर्थातच नाही असं होतं. शेवटी रहस्य उलगडल गेलं आणि “ अरे मी काका, दोन घरं सोडून राहतो तो, रघुनाथ काका...”

मग माझ्या डोक्यात प्रकाश पडला, रघु काका. आमच्या वाडीतले साधारण ऐंशी च्या आसपास वय असलेले, पण अजूनही तब्येतीने तंदुरुस्त असलेले रघु काका. मैदानी खेळात तर त्यांचा हाथखंदा प्रचंड होता. त्यांच्या काळी कबड्डी ह्या खेळत संपूर्ण पंचक्रोशीत नावजलेले एक अष्टपैलू खेळाडू. आजही पंचक्रोशीतले आमच्या वयातले कबड्डीपटू त्यांच्या कडे मार्गदर्शन घ्यायला जातात. माझ्या सकट माझ्या वयाच्या सर्व मुलांच्या बार्श्याचे पेढे खाल्लेली हि लोकं त्यामुळे त्यांना डी. एन. ए. तपासून हा कोणाचा हे सांगायची गरजच नाही, त्यामुळे “ तुम्ही मला कसं ओळखलंत ?” असा बेमतलबी प्रश्न विचारण्याच्या फंदात न पडता त्यांना आत बोलावलं. त्यांना बोलवत असतांना आकाशाकडे लक्ष गेलं आणि आनंद झाला कि, काहीच क्षणात सूर्य त्या धुक्याच्या चादरीतून बाहेर डोकावणार, आणि सकाळची कोवळी किरण हि अंगावर, घरावर पडणार...

काकांना घराच्या पडवीत एक खुर्ची दिली बसायला, आत जाऊन आईकडून आणखीन एक चहाचा कप आणून काकांना दिला. आणि आमच्यात वेग – वेगळ्या गप्पा रंगू लागल्या. काकांचा मुळातच हसरा आणि खेळकर स्वभाव त्यामुळे त्यांच्या बरोबर कोणीही फार काळ चेहरा पाडून राहू शकत नाही, आणि सर्वात महत्वाचं म्हणजे मैदानी खेळातले खेळाडू असल्याने त्यांना कोणता विषय शांतपणे आणि कोणता विषय आक्रमकपाणे तडीस न्यायचा ह्याचं उत्कृष्ट कौशल्य त्यांच्याकडे होतं, त्यामुळे ते नव्या पिढीचेही चाहतेच होते...आणि माझ्या बाबतीत तर त्यांना जास्त माहिती न्हवती कारण लहानाचा मोठा मी मुंबईत झालेलो, कधी काळी येऊन जाऊन गावी असायचो पण तरी सुध्दा आमच्या वेग वेगळ्या विषयांच्या गप्पांवरून त्यांनी एक शेरा लावला “तू खूप उत्तम वक्ता आहेस, तेव्हा राजकारणात जायला हरकत नाही...” त्यांच्या ह्या निरीक्षणावर आम्ही दोघेही मनसोक्त हसलो.

आमच्या गप्पा रंगत असतांना माझ्या नजरा सतत आकाशाकडे जात होत्या, कधी एकदाचा तो सूर्य बाहेर येतोय ह्या विचाराने, पण ऐंशीत असलेल्या त्या डोळ्यांनी माझ्या त्या नजराही टिपल्या, आणि “ अरे मी इथून बाहेर पडल्या शिवाय सूर्य उगवणार नाही.” एवढं बोलून स्वताच हसू लागले, आणि मी मात्र त्यांच्या बोलण्याचा अर्थ समजून घेण्याचा केवीलवाणा प्रयत्न करत होतो... मग त्याचं हसून झाल्यावर, अत्यंत मार्मिक प्रश्न त्यांनी मला विचारला, “ लग्नाचा काही विचार केलायस का नाही ?” अनपेक्षित आलेल्या ह्या प्रश्नाला बगल देण्याचा प्रयत्न मी केला “ आता , इतक्या लवकर अजून मी फार कोवळा आहे हो...” माझा हा प्रयत्न कश्या पद्धतीने फसला ह्याचं उत्तर “हम्म , म्हणजे प्रेमात पडलायस तर...” मी “नाही, नाही, असं काही नाही” असा केविलवाणा प्रयत्न करत होतो त्यांना समजावण्याचा पण “अरे असुदेत रे, होतं ह्या वयात प्रेम काही हरकत नाही, तुला सांगतो मी एकदा तालुक्याला कबड्डीच्या स्पर्धेला गेलो होतो....” इथपासून त्यांची स्वताची प्रेम कहाणी शुरू झाली....अर्थात त्यांच्या काळातली प्रेमकहाणी ऐकायला मजाच येत होती म्हणा...

शेवटी एकदाच्या आमच्या गप्पा संपल्या आणि ते स्वताहून निघू लागले, गप्पा फार रंगत होत्या पण , गप्पांच्या ओघात त्यांना कुठे तरी जायचं होतं ,ते विसरून गेले. मी आमच्या दोघांचा संपलेला चहाचा कप आत न्हेला, बाहेर पडवीत आलो, खुर्च्या बाजूला करत असतांना ,मला जमिनीवर दोन थेंब पडलेले दिसले. एका क्षणाचाही विलंब न लावता माझी नजर त्या हळू हळू चालणार्या देहाकडे गेल्या. मी लगेचच अंगणात गेलो , त्यांना हाक मारली, मागे वळून पाहण्या आधी त्यांचे दोन्ही हात हे त्यांचे डोळे पुसण्यासाठी डोळ्यांच्या दिशेने गेले. डोळे पुसून झाल्यावर त्यांनी माझ्या कडे बघितलं. पण त्यांचे डोळे हे अजूनही पाणावलेलेच होते. न राहता “ काका तुम्ही रडताय ?” असा भेटल्या पासूनचा दुसरा प्रश्न केला.

काका उत्तरले “आज बर्याच दिवसांनी मन मोकळं करून कोणाशी तरी बोल्लो ,मोठ्याने हसलो...आता बरं वाटतंय. तू मला नीट ओळखतही नाहीस , तरी सुद्धा माझ्या बरोबर गप्पा मारल्यास...देव तुला सदैव सुखी ठेवो.” असं बोलून ते निघून गेले. पण त्यांच्या ह्या शब्दांनी ते दृष्टी पलीकडे जाई पर्यंत माझ्या नजरा त्यांच्यावर रोखून धरल्या होत्या.

रघु काका दृष्टी पलीकडे निघून गेले, आणि इथून सूर्याची सकाळची कोवळी किरणं माझ्या देहावर पडू लागली. पण रघु काकांच्या शेवटच्या शब्दांत मी इतका गुंतून गेलो होतो, कि ज्या सूर्य किरणांची मी मगापासून आतुरतेने वाट बघत होतो , त्यांचा स्पर्शच जाणवत न्हवता.

हे सगळं घडत असतांना आतून आईचा आवाज ऐकू आला “आंघोळीचं पाणी तापलय, जातोयस ना रघु काकांच्या वर्ष श्राद्धाला ?” हा आवाज कानावर पडताच भानावर आलो. आणि रघु काका आता आपल्यात नाहीत. हे लक्षात आलं.

रघु काका. संपूर्ण पंचक्रोशीत आजही ज्याचं नाव सर्वोत्कृष्ट कबड्डीपटू म्हणून घेतलं जातं, आजही पंचक्रोशीतल्या तरुणांचा कबड्डी मध्ये हाच रोल मोडल असलेला व्यक्ती. रघुनाथ बाप्पाजी सुर्वे.

आयुष्याची सोबतीण काकांच्या वयाच्या साठीतच गेली. चार मुलं. चारही मुंबईला स्थाईक. वर्षातून गणपती आणि शिमगा ह्या सणांमध्ये हौशेने उगवणारी हि मुलं. लग्नानंतर आपलं एक गाव आहे तिथे एक वृद्ध पिता आहे, हेच बहुदा विसरूनच गेले होते. त्यामुळे आयुष्याची सोबतीण हि गेल्या पासून गेली वीस वर्ष ते एकटेच होते. सरकारी बॅंकेत असल्यांमुळे, निवृत्त झाल्यानंतर पेन्शन मुळे त्यांना मुलांपुढे हात पसरवण्याची कधी गरजच पडली नाही. शिवाय लहान पाणी गायी- म्हशीचं कच्च दुध पिऊन मोठे झालेले, त्यामुळे रघु काकांना आजारपण शिवलेलही नाही.

अशे हे आमचे रघु काका. आज आमच्यात नाहीत. आणि मी एवढ्या गर्दीतनं मुंबईहून गावी आलो ते ह्याच रघु काकांच्या वर्ष श्राद्धाला.

आणि मग लक्षात आलं कि, मगाशी झालेली आमची भेट हि ताजी न्हवती किवा त्याचं भूत वगैरे न्हवत, तर दोन वर्षांपूर्वीची ती आमची शेवटची आणि इतकं दीर्घकाळ चाललेली भेट होती. त्यांच्या ह्या भेटीमध्ये त्यांना मी एक प्रश्न न राहता विचारला होता “काका तुम्ही आता एकटे असता, मग तुमचा वेळ कसा जातो हो ?” त्याचं उत्तर “कोण बोललं तुला मी एकटा असतो ते. माझं शेत, माझी कलमाची झाडं, काजूची झाडं हे सगळे आहेत कि माझ्या सोबतीला. मुलांची देखभाल करण्यात आयुष्य गेलं पण, मला मिळालं काय? एकटेपणा. पण माझी हि मुलं मात्र मला सांभाळून घेतायेत. अगदी कडक उन्हातही त्यांच्या सावलीत बसलो ना कि तुमच्या त्या मुंबईतल्या ए .सी. ला हि लाजवेल अशी हवा घालतात हि मुलं माझी. हा आता फरक फक्त एवढाच कि ज्यांना मी जन्म दिला ते शब्दाने बोलतात आणि ज्यांना माझ्या पूर्वजांनी जन्म दिला ते शब्दाने बोलत नाहीत, हा पण भावना मात्र समजतात.” त्यांचे हे शब्द ऐकून आपली पिढी कि किती क्रूरपणे वागतेय हेच जाणवलं.

तयार होऊन श्राद्धाला गेलो आणि बघतो तर काय अक्खी पंचक्रोशीच तिथे जमा झालेली. त्या गर्दीने एक गोष्ट शिकवली, कमवलेली गोष्ट हि एक दिवस जाते ,पण मिळवलेली गोष्ट हि आपल्या नंतरही टिकून राहते.



सगळं आटपून पुन्हा मुंबईच्या दिशेने निघालो; हा प्रश्न मनात घेऊन, कि आपण आपल्या आयुष्यात कमवतोय का काही मिळवण्याचा प्रयत्न करतोय? एक असा प्रश्न ज्याचं उत्तर हे कदाचित मी नसल्यावर, माझं वर्ष श्राद्धच देऊ शकेल......



By 
Rohit Surve

मानव निर्मित पाऊस

पावसाळ्यात पाऊस
दुर्मिळ होतो आहे
पावसाळी मोसमही
कोरडाठाक जातो आहे

कपटी पणाने असा
निसर्ग ही क्रुर आहे
मानवनिर्मित पाऊस
अजुनही दुर आहे

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

विचार मानवतेचा

धार्मिक संख्या वाढीचे
कुणी बीज पेरू लागले
बहू अपत्यांचा अट्टाहास
अविचारी करू लागले

अविचारी खुळ धरून
असा ना प्रचार करावा
धार्मिकता सोडून देऊन
मानवतेचा विचार करावा

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

अमिशाचे बळी

गरजा लक्षात घेऊन
सुत्र हलवले जातात
वेग-वेगळ्या अमिशाने
लोक भुलवले जातात

फसव्या बाबींचे प्रसंग
कित्तेकांच्या भाळी येतात
वेग-वेगळ्या अमिशाचे
सतत इथे बळी जातात

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

तुर डाळ

मिडीयातुन वार्ता आहेत
तुर डाळ स्वस्त म्हणून
मात्र समाजातील भाव
आहेत महागाईग्रस्त म्हणून

मिडीया आणि समाजातील
तुर-डाळ भावात दरी आहे
९५ रूपये किलोची डाळ
नक्की कुणाच्या घरी आहे,..?

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

मॅनेजमेंटच्या कचाट्यात

               कवी :- विशाल मस्के, सौताडा.
               मो. :- 9730573783

विद्यार्थ्यांच्या हितासाठीच,जीवाचं केलंय चुर्ण
पण मॅनेजमेंटच्या कचाट्यात,जीणं झालं जीर्ण,...||धृ||

कित्तेकांचं भविष्य आम्ही
आमच्या हातानं घडवलं
अहो कित्तेकांचं मनोधैर्य
सहज सहजच वाढवलं

विद्यार्थ्यांच्या जीवनाला,बांधलेत यश तोरणं
पण मॅनेजमेंटच्या कचाट्यात,जीणं झालं जीर्ण,...||१||

आमच्या शिक्षण देण्यानं
अनेकांचं दारिद्र्य हरवलं
आमच्या वर्तमानात मात्र
आमचं स्वातंत्र्य हिरावलं

तरी देखील ऊमेदीने,आमचं सुरू आहे जगणं
पण मॅनेजमेंटच्या कचाट्यात, जीणं झालं जीर्ण,...||२||

हे जिवंत असं वास्तव आहे
ऊगी रचलेला मनसुबा नाही
कोणताही निर्णय घेण्याची
आम्हाला कधीच मुभा नाही

गपगुमान त्यांचे जाचक आदेश,सुरू आहे पाळनं
पण मॅनेजमेंटच्या कचाट्यात,जीणं झालं जीर्ण,...||३||

त्यांचे आदेश पाळता पाळता
नको तो मनस्ताप होतोय
शैक्षणिक होणार्या नुकसानाचा
विद्यार्थ्यांना पश्चाताप होतोय

कितीही झाला त्रास तरी,मान्य करणार नाही हरनं
पण मॅनेजमेंटच्या कचाट्यात, जीणं झालं जीर्ण,...||४||

असहाय्य या यातना आहेत
मना-मनात पोचवा हो
मॅनेजमेंटच्या जाचापासुन
शिक्षकांना वाचवा हो

एवढंच सांगुन झालं नाही, बोलायचं आहे पुर्ण
पण मॅनेजमेंटच्या कचाट्यात,जीणं झालं जीर्ण,...||५||

विशाल मस्के
सौताडा, पाटोदा, बीड.
मो. 9730573783

* कविता नावासह शेअर करण्यास परवानगी

* व्हाटस्अप वरून डेली वात्रटिका मिळविण्यासाठी व्हाटस्अप नंबर :- 9730573783

राजकीय डाव-पेच

वरून एक दिसले तरीही
आतुन मत-भेद असतात
एकमेकांच्या खच्चीकरणा
त्यांच्या मनी वेध असतात

वरून सरळ दिसणारेही
इरादे रस्सीखेच असतात
स्वत:चे अस्तित्व टिकवण्या
राजकीय डावपेच असतात

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

आपले सण

वेग-वेगळ्या धर्माचे
वेग-वेगळे सण आहेत
वेग-वेगळ्या सणांचे
वेग-वेगळे क्षण आहेत

असे कुठले सण नाहीत
जे आनंदात नटले नाही
मात्र आपले सण सुध्दा
राजकारणातुन सुटले नाही

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

ध्येय सिध्दी

जिंकलो नाही म्हणून
कधी हताश होऊ नये
जिंकत नाही म्हणून
प्रयत्न सोडून देऊ नये

प्रयत्न करत राहिल्यास
यश पायाशी धाऊन येतात
मनोबल भक्कम असेल तर
ध्येय साध्य होऊन जातात

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

रीती रिवाज

चिकित्सा केल्याविना
ऊगीच काही बोलु नये
मागुन आलं आहे म्हणून
पुढे-पुढे रेटत चालु नये

रीती-रिवाजांचे बळी
समाजात ना घडले जावे
समजाला घातक असे
रिती-रिवाज मोडले जावे

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

जिद्द

मनात जिद्द असेल तर
यश सहज मिळू शकते
कार्याचं बळ जिद्द असते
निर्विवादपणे कळू शकते

म्हणूनच प्रत्येक कार्य हे
जिद्द ठेऊन करायला हवं
आपल्यातील जिद्द पाहून
ते अपयशही हरायला हवं

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

वास्तव बाताड्यांचे

भलत्या सलत्या बाता
सहज सहज बोलतात
थापांना दाद मिळताच
काया त्यांच्या फुलतात

कामाच्या नावाने बोंबा
कर्तव्याला बीळ असते
अशा या बाताड्यांची
प्रगतीला खीळ असते

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

रक्षाबंधन निमित्ताने

अहो कित्तेक रक्षाबंधन
आले आणि गेले आहेत
तरीही बहिणींचे जीणे
सुरक्षित ना झाले आहेत

सेल्फ डिफेन्स बाबतीत
त्यांना ट्रेनिंग द्यायला हवी
स्वत:चं रक्षण करण्यासाठी
बहिण सक्षम व्हायला हवी

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

नराधमी टोळ्या

काल इथे, आज तिथे
ऊद्या होईल भलतीकडे
रोज घडत्या अत्याचारांचे
मनामध्ये पडती कोडे

समाजामध्येच पोसलेल्या
या नराधमी टोळ्या आहेत
त्यांच्या वैचारिक भागाला
रासवटी जाळ्या आहेत

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

दुष्काळातुन सावरलेल्या शेतकर्याच्या आपल्या मृत गायीप्रती असलेल्या भावना सदरील कवितेतुन मांडल्या आहेत

"आज तु असती तर,..."

                       कवी :- विशाल मस्के, सौताडा.
                       मो. :- 9730573783

तुझ्या आठवणीचा हिंदोळा,सतत येतोय वर
मनात एकच विचार आहे,आज तु असती तर,...||धृ||

तुझे माझे सुत्र
अजुनही जुळले असते
तुला पाहून पाहून,
मन माझे खुलले असते

पण तुझ्या-माझ्या साथीचा,काळ झाला चोर
मनात एकच विचार आहे, आज तु असती तर,...||१||

तुला दावला असता मळा
हिरवागार फूललेला
आपल्या शेतामधला माळ
तु माझ्यासवे खेळलेला

त्या हिरव्यागार शिवारात,तु टाकली असती भर
मनात एकच विचार आहे, आज तु असती तर,...||२||

माझ्या फाटक्या संसाराच्या
परिस्थितीला तु झेललं होतं
माझ्या जीवनात येऊन
माझं जीवनही बदललं होतं

जीवनात तु आल्यापासुन,जीवाला नव्हता घोर
मनात एकच विचार आहे, आज तु असती तर,...||३||

पहिल्यावाणी जगलो असतो
दारिद्र्यावर मात करून
सुख ही दारात रमलं असतं
चैतन्याची वात धरून

सुख,संपत्ती,समृध्दीनं,ऊजळलं असतं घर
मनात एकच विचार आहे, आज तु असती तर,...||४||

पण नियतीनं केला घात
वार झाला काळजावर
नैसर्गिक त्या दुष्काळाने
भर कर्जाच्या बेरजावर

तुझ्याकडून आशा होती,तुझाही हरपला स्वर
मनात एकच विचार आहे, आज तु असती तर,...||५||

आता पाऊस मस्त आहे
पिकही डौलतंय डौलाने
परिस्थिति चालली आहे
आज विकासाच्या कौलाने

पण तुझ्या दावणीचा,तो मोकळाच आहे दोर
मनात एकच विचार आहे,आज तु असती तर,...||६||

विशाल मस्के
सौताडा, पाटोदा, बीड.
मो.9730573783

* सदरील कविता नावासह शेअर करण्यास परवानगी

* व्हाटस्अप वरून डेली वात्रटिका मिळविण्यासाठी व्हाटस्अप नंबर :- 9730573783

बस हाय फाय

डिजिटल युगाकडे
सार्यांचीच ओढ आहे
प्रगतीच्या ओघाला
इंटरनेटची जोड आहे

इंटरनेट लक्षात ठेऊन
बसही हाय-फाय होईल
जेव्हा प्रत्येक बसमध्ये
मोफत वाय-फाय येईल

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

सामाजिक समता

नाइलाज म्हणून जणू
महिलांना संधी आहे
समाजात अजुनही
विषमतेची धुंदी आहे

वैचारिक प्रगतीमध्ये
समाज सारा दिसावा
स्री-पुरूष विषमतेला
मुळीच थारा नसावा

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

स्पर्धा

मानवी जीवनात आता
स्पर्धेला मोठं महत्व आहे
स्पर्धेनं माणूस मोठा होतो
हे मना-मनात तत्व आहे

प्रत्येकाच्या मनात इथे
स्पर्धेसाठीची तृष्णा आहे
दैनंदिन जीवनात देखील
नजरेस स्पर्धामय चष्मा आहे

विशाल मस्के
सौताडा,पाटोदा,बीड.
मो.९७३०५७३७८३

वाचा मराठी कविता, प्रेम कविता, अग्रलेख , मराठी पाक कला, भटकंती, आणि भरपूर काही फक्त मी मराठी माझी मराठी वर …। marathi prem kavita, marathi kavita, marathi articles, marathi recipes, marathi free movies download, marathi songs free download,marathi film review, marathi sex education,marathi free ebook pdf download, marathi free online audio books, marathi stars wallpaper download free,marathi travel guid for maharashtra, marathi dram online watch free,marathi funny poems, marathi vinodi kavita