लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी। जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी। एवढ्या जगात माय मानतो मराठी॥..मी मराठी माझी मराठी…!!!!

!-- BEGINNING OF CODE -->


मस्तपैकी पावसाला सुरुवात झालीय. वर्षभर मनावर साचलेला तोचतोपणा आणि कंटाळ्याची जळमटं घालवायला रानावनात जाऊन पावसाला भेटण्याची हीच वेळ आहे. त्यामुळे घरात बसण्याऐवजी टाका सॅक पाठीवर आणि निघा भटकायला. असेच काही वन डे पिकनिक स्पॉट देतोय, खास मुंटाच्या वाचकांसाठी...



भिवपुरी, (बेकरे गावचा धबधबा)


मध्य रेल्वेमार्गावर ट्रेनने बदलापूर स्टेशन सोडलं की, डोंगररांगांमधून खाली झेपावणारे धबधबे खुणावू लागतात. असाच एक धबधबा दडला आहे, भिवपुरी रोड स्टेशनजवळील बेकरे गावाजवळ. भिवपुरी रोड स्टेशनवर उतरून पूर्वेला यायचं. रेल्वे रूळांलगतचा रस्ता पकडून कल्याणच्या दिशेने चालायला सुरुवात करायची. पंधरा-वीस मिनिटं चालल्यानंतर एक छोटासा पूल लागतो. या पूलाच्या पुढे असलेलं उजवीकडचं वळण जातं ते बेकरे गावात. गावात पोहोचल्यानंतर घरं ओलांडून डोंगर चढल्यावर आपण थेट या धबधब्याच्या खाली पोहोचतो. खाण्यापिण्याची सोय गावातही होते किंवा पूलाच्या आधी असलेल्या हॉटेलमध्येही सोय होऊ शकते. सर्वात उत्तम उपाय म्हणजे स्वत:चे डबे घेऊन जाणं. एका दिवसात जाऊन येता येईल, असा हा स्पॉट खूपच सुंदर आहे.

कसे जाल? भिवपुरी स्टेशनहून शेतातून जाणारी अर्ध्या पाऊण तासांची पाऊलवाट भिवपुरी धबधब्याकडे घेऊन जाते. माथेरानच्या पठारावरून येणारं हे पाणी धबधब्याच्या रूपाने खाली येतं आणि सपाट जमिनीवर पसरतं. त्यामुळे फॅमिली पब्लिकसाठीही अगदी 'सेफ'. शेवटच्या काही मिनिटांची चाल थेट धबधब्याच्या प्रवाहातून करण्याचा आनंद इथे लुटता येतो.


वांगणी (भगीरथ धबधबा)...


साधारणपणे वांगणी हे आकाशदर्शनासाठी खूप फेमस आहे. पण पावसाळ्यात इथल्या डोंगरांतून अक्षरशः पालवीसारखे धबधबे फुटतात. यातलाच एक लोकप्रिय धबधबा म्हणजे भगीरथ धबधबा. याचा मार्ग डोंगरावरुन असल्याने पर्यटकांना ट्रेकिंग आणि धबधब्यावर भिजण्याचा दुहेरी आनंद घेता येतो. हा धबधबा तसा पर्यटकांसाठी सुरक्षित समजला जातो. तसंच इथे पोहचण्यासाठी डोंगराची वाट चढावी लागते. डोंगर चढल्यावर पुन्हा धबधब्याकडे येण्यासाठी दुस-या डोंगराची वाट खालच्या दिशेने उतरावी लागते. उतरणीची वाट किंचित अवघड असली तरी सोबत सहकारी असल्यास ती सोपी होऊन जाते. धबधब्याच्या ठिकाणी जास्त खोली नसल्याने तो सुरक्षित आहे. जेवणाची सोय नाही.

कसे जाल? - वांगणी स्टेशनवरुन रिक्षा करणं. चालत जायचं असेल तर नीट विचारतच जावं लागेल.


तुंग...


बोरघाटावर (मावळ प्रांतावर) लक्ष ठेवण्यासाठी बांधण्यात आलेल्या लोहगड-विसापूर-तुंग-तिकोना या दुर्गचौकडीतला एक आणि सुळक्यासारख्या दिसणाऱ्या वैशिष्ट्यपूर्ण आकारामुळे ओळखला जाणारा तुंग हा एक पुरातन किल्ला आहे. पुणे जिल्ह्यातल्या मावळ तालुक्यात लोणावळ्याजवळील घुसळखांब इथं तुंग किल्ला आहे. तुंगवाडी हे या किल्ल्याचं पायथ्याचं गाव. तुंगवाडीतल्या हनुमान मंदिराजवळ जिथं डांबरी रस्ता संपतो, तिथूनच एक पायवाट ट्रेकला सुरवात करते. डोंगरात खोदलेल्या पायवाटांनी चढताना पाचच मिनिटांमध्ये कड्याच्या दिशेला खोदलेल्या एका कोनाड्यातील मारुतीरायाची मूर्ती दिसते. पुढची खडी चढण कड्याला चिकटून नागमोडी, अरुंद वळणं घेत, गडाच्या प्रवेशद्वाराजवळ पोचवते. हिरव्यागार गवतातून वाट काढत ट्रेक करताना निसर्गाचा आस्वाद घेता येतो. तुंगवाडीत साधं जेवण पूर्वसूचनेनं उपलब्ध होईल. ट्रेक एका दिवसाचा असल्यास राहायची गरज भासत नाही; मुक्काम करायचा झाल्यास वाडीतल्या हनुमानाच्या देवळात तसेच जवळच्याच भैरोबाच्या देवळात राहण्याची सोय होऊ शकते.

कसे जाल? पुणे लोकल लोहमार्गावरच्या कामशेत स्थानकावरून काळे कॉलनी इथून ब्राह्मणोली गावी यावं. तिथून तुंगवाडीकडे जात येतं. हाच रस्ता पुढे तिकोना किल्ल्यालासुद्धा जातो.



भाजे लेणी...
लेण्यांजवळचा आणखी एक धबधबा म्हणजे भाजे. लोणावळ्याजवळच्या प्रसिद्ध कार्ले- भाजे लेण्यांच्या जोडगोळीतील भाजे म्हणजे विसापूर किल्ल्याच्या पायथ्याची लेणी. भाजे गाव मळवली रेल्वे स्थानकापासून साधारणपणे एक किलोमीटरवर आहे. पावसात इथला धबधबा मस्त पडत असतो. आजूबाजूच्या ओल्या- हिरव्या- डोंगरी निसर्गसौंदर्यामुळे पावसाळ्यात हा 'डांबर ट्रेक'ही सुसह्य होतो. या रस्त्याने थेट पुढे लोहगडवाडीच्या दिशेने चालत जातानाही छोटे छोटे धबधबे येत राहतात. भाजे लेण्यात प्रवेश केल्यानंतर सगळ्यात प्रथम आपलं लक्ष जातं ते चैत्यागृहाकडे. येथील चैत्याकमान ही कोंढाणे येथे असलेल्या पिंपळपानाच्या आकाराची आहे. तसंच आजूबाजूच्या हिरव्यागार परिसरात निवांत वेळ जाऊ शकतो. एकवीरा देवस्थानासाठी प्रसिद्ध असलेल्या कार्ले लेण्यांच्या छोट्या डोंगरावरही पायऱ्यांच्या बाजूने डोंगरावरून येणारे मिनी धबधबे अंगावर घेता येतात. 

कसे जाल? पुणे- लोणावळा लोकलच्या मळवली स्टेशनला उतरून नव्या मुंबई-पुणे हायवेवरच्या पुलावरून डांबरी रस्त्याने चालत अर्ध्यापाऊण तासांत भाजे गावात पोहोचता येतं. तसेच गावात जायला रिक्षाही देखील मिळतात.


चिंचोटी...


उत्तर कोकणातल्या ठाणे जिल्ह्याच्या वसई तालुक्यातलं डोंगराच्या कुशीतलं एक छोटसं गाव म्हणजे चिंचोटी. गाव लहान असलं तरी भटक्यांच्या चांगलंच परिचयाचं. कारण इथून जवळच आहे तुफान कोसळणारा धबधबा. इथे पोहोचताना हिरव्या झाडाझुडपाच्या दाटीतून जावं लागतं. या मार्गावर ठिकठिकाणी विलोभनीय धबधबे पाहायला मिळतील. मुख्य धबधब्यापर्यंत पोहचायला सुमारे तासभर चालावं लागतं. पावसाळ्यात सह्यादीचा कातळ निसरडा झालेला असतो. त्यामुळे इतर वेळी वाहणारा ओढा डोंगराच्या वरच्या बाजूला मोठा पाऊस झाला तर पाण्याचा वेग प्रचंड वाढून फुसांडत वाहायला लागतो. एवढा की, तो पार करणं, अत्यंत धोकादायक होऊन जातं. चांगला दोर नसेल तर पाण्यातून पलिकडं जाणं कठीण होऊन जातं. या सगळ्या जागा वर्दळीपासून दूर आहेत. अशा वेळी ओढा पार न करता परत फिरण्याचा निर्णय सर्वांच्या दृष्टीने उत्तम असतो. वाटेवर वेगवेगळ्या प्रजातीची झाडे झुडपे पाहता येतात.

कसे जाल? - वसईपासून सुमारे १३-१४ किलोमीटरवर चिंचोटी आहे. वसईहून कामणला जाणारी एसटी पकडून हायवेवरच्या कामण फाट्याला उतरून चिंचोटी दीडएक किलोमीटरवर आहे. ट्रेनने जायचं असेल तर नायगाव स्टेशनला उतरून रिक्षाने जावं लागतं.


तुंगारेश्वर

वसईजवळचा हा आणखी एक धबधबा. मुंबईपासून सुमारे २ तासांच्या अंतरावर असलेले हे प्रसिद्ध धार्मिक ठिकाण आणि पावसाळी स्पॉट आहे. तुंगारेश्वर पर्वताच्या कुशीत २,१७७ फुटांवर वसलेले हे महादेवाचे मंदिर फार जुने आणि प्रसिद्ध आहे. विमालासुर या राक्षसाने तपश्चर्येने शंकराला इथे येऊन राहण्यास सांगितलं आणि शंकराने दिलेल्या शिवलिंगाची स्थापना विमालासुर या राक्षसाने इथे केली अशी आख्यायिका आहे. नदी आणि धबधबा अशा दोन्हीचा आनंद या ठिकाणी घेता येतो. पर्यटकांसाठी खाण्या-पिण्याची सोय डोंगरावर नाही. जवळच असलेल्या तुंगारेश्वर मंदिराजवळ खाण्या-पिण्याची उत्तम सोय आहे. तुंगारेश्वर हा संजय गांधी राष्ट्रीय उद्यानाचाच एक भाग आहे. परंतु मुंबईपासून थोडसं लांब असलेले हे ठिकाण कित्येक वर्षांपासून पर्यटकांचे मन रिझवत आहे. विविधप्रकारचे किडे-जीव तसेच रंगीबेरंगी पक्षी निसर्गप्रेमींना पाहता येऊ शकतात.

कसे जाल? वसई रोड स्थानकावरून एसटीने तुंगारेश्वरला जाता येते तसेच वसई रोड रेल्वे स्टेशनहून एसटीने तुंगारेश्वरला जाता येतं.


मोहिली धबधबा

कर्जतपासून ६ ते ७ किमीवर उल्हास नदी पार करून मोहिलीत प्रवेश होतो. डोंगरावरून भिरभिरणारा वारा, हिरवीगार वनराई असे नयनरम्य दृश्य डोळ्यात साठवून ठेवावं, असं वाटतं. धबधब्याजवळ थंड वातावरणात गरम गरम वाफाळता चहा आणि मक्याची कणसे खाण्याची मजाच काही औरच आहे. लोणावळ्याचे भुशी धरण,त्यापुढे असणारी टायगर लीप दरी, या ठिकाणी पावसाळ्यात बरेच पर्यटक जातात. जाताना कर्जत बाजारपेठेतून हवे ते खाद्यपदार्थ नेऊ शकतो. याहून पुढे ७ किलोमीटर्स दूर गेल्यास कोंढाणा परिसरात अनेक धबधबे आहेत. इथेही गावकऱ्यांना सांगितल्यास जेवण मिळू शकतं. कोंढाणा परिसरात तिन्ही बाजूंनी डोंगररांगा आणि त्यावरुन जमिनीच्या ओढीने येणारे धबधबे विलक्षण दिसतात. मुळशी धरणाच्या काठाकाठाने जाणारा हा गाडी रस्ता अतिशय सुंदर असून एकीकडे धरणाचा पाणवठा आणि त्याचबरोबर उंच डोंगर आणि खोल दर्याचा देखावा एक अविस्मरणीय आनंद देतो. कसं जाल? नाशिकहून कल्याणमार्गे कर्जतला जावं. तसंच कर्जत स्टेशनवरून श्रीराम पुलावरून रिक्षाने मोहलीकडे जाता येतं. स्वतःचं वाहन असेल तर अधिक सोयीचं.

संदर्भ: Maharahstra Times
लेखक :anonymous
छायाचित्रे:anonymous 

वाचा मराठी कविता, प्रेम कविता, अग्रलेख , मराठी पाक कला, भटकंती, आणि भरपूर काही फक्त मी मराठी माझी मराठी वर …। marathi prem kavita, marathi kavita, marathi articles, marathi recipes, marathi free movies download, marathi songs free download,marathi film review, marathi sex education,marathi free ebook pdf download, marathi free online audio books, marathi stars wallpaper download free,marathi travel guid for maharashtra, marathi dram online watch free,marathi funny poems, marathi vinodi kavita