४/०६/२०१५

एक गझल


इतकी वर्ष इथे आहे मी
इथला कधी झालोच नाही

किती पहिले देश दुरुनी
कुठे कधीही टिकलोच नाही

कथा वादळी कशी कळावी
सागरा जर भिडलोच नाही

सदा सांभाळी बूट विदेशी
कधी देवळी शिरलोच नाही

जगुनिया काडेपेटीत संपलो
अंगार कधी झालोच नाही

हा फेकावा जन्म म्हणे मी
भीतीने धजावलोच नाही

मरणे ते तर दूर राहिले
अजूनी मी जगलोच नाही


संदर्भ: मी मराठी माझी मराठी साठी लीहा. (Responses)
लेखक :विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in


Whatsapp Button works on Mobile Device only

Start typing and press Enter to search