४/२८/२०१५

तेच जुने



तेच जुने
शब्द उसने
हवे कशाला
तुला साजणे

तुझ्या प्रीतीचे
लाख तराणे
होते माझे
सुरात जगणे

सवे तुझ्या
गेले गाणे
आभासात
आता जगणे
जाता तू
काच तडकने
झाले मन
उदासवाणे

कधीतरी तू
जवळी यावे
आणि माझे
स्वप्न सजावे

अशी वांच्छा
काही धरली
दिवा स्वप्ने
जणू ठरली

ग जगण्याचे
रंग फिकुटले
जीर्ण पोपडे
काही उरले

तुला माहित
जरी सगळे
पण दैवाने
हात बांधले

जाय अशीच
पुढे निघुनी
विझेल चिता
सारी जाळूनी



संदर्भ: मी मराठी माझी मराठी साठी लीहा. (Responses)
लेखक :विक्रांत प्रभाकर 
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

Whatsapp Button works on Mobile Device only

Start typing and press Enter to search